Gerbils

Wat zijn gerbils?

Gerbils zijn kleine knaagdieren waarvan er tientallen verschillende soorten zijn. De gerbil is een andere benaming voor woestijnratten. De oorspronkelijke leefgebieden van gerbils zijn de steppen en woestijnen van Azië en Afrika. De bekendste gerbilsoort is de Mongoolse gerbil welke ook tevens het vaakst als huisdier wordt gehouden. Hoewel de Mongoolse gerbil bekendheid heeft verworven als het 'woestijnratje' is hij echter geen familie van de rat: hij is terug te vinden bij de onderfamilie van de renmuizen en behoort tot het geslacht van de woestijnmuizen. Het is dan ook niet vreemd dat de Mongoolse gerbils in het wild vooral voorkomen op de zanderige steppen van Mongolië.

Uiterlijke kenmerken gerbils

Wat de lichaamsbouw betreft hebben de gerbils wel iets weg van kleine kangoeroes door de sterk ontwikkelde achterpoten waarmee ze behoorlijk goed kunnen springen en ze daarnaast beschikken over voorpoten met stevige nagels waardoor ze zo goed kunnen graven. Wat kleur betreft zijn de meeste gerbilsoorten van oorsprong zandkleurig geel tot bruin. Mongoolse wildkleurige gerbils hebben bruine haren met zwarte haarpuntjes en een crème-witte buik. Daarnaast hebben ze een lange, behaarde staart met een pluimpje aan het uiteinde.

Gerbils zijn groepsdieren

De Mongoolse gerbil is van nature een echt groepsdier wat daarom liever niet alleen gehouden dient te worden. Het betekent echter niet dat verschillende dieren zomaar bij elkaar gezet kunnen worden want de groepsstructuur van gerbils is zo hecht dat nieuwe dieren vaak niet worden geaccepteerd en er gevechten op kunnen treden met de dood van een dier tot gevolg. Het beste is daarom om twee of meerder dieren van dezelfde leeftijd aan te schaffen zodat ze met elkaar op kunnen groeien. Om nakomelingen te voorkomen is het ook verstandig om gerbils van hetzelfde geslacht te nemen waarbij aangetekend moet worden dat groepjes met alleen mannelijke dieren het meest vreedzaam zijn. Piepjes en geuren spelen verder een belangrijke rol in de communicatie van de dieren onderling. Ze dienen zowel voor het afbakenen van het territorium als bij het herkennen van de groepsleden. Het groepsgevoel wordt nog meer versterkt door het verzorgen van elkaars vacht.

Huisvesting gerbils

Let er bij de aanschaf van huisvesting voor de gerbils op dat het een knaagbestendig onderkomen moet zijn waarbij spijlen minder geschikt zijn omdat deze door de dieren doorgeknaagd kunnen worden en er door het vele graven veel bodembedekking gemorst zal worden. Voor Mongoolse gerbils is een glazen of plastic bak zoals een aquarium of terrarium zeer geschikt. Aangezien de dieren hoog kunnen springen is het raadzaam het verblijf aan de bovenzijde dicht te maken met bijvoorbeeld fijnmazig gaas. Als bodembedekking is houtvezel of -krullen gemengd met flink wat hooi voor de stevigheid het meest geschikt. Boven de grond houden de dieren van schuilgelegenheden dus stenen, takken of op hun kop gezette bloempotten zijn dan ook echte aanraders. Omdat gerbils graag hun vacht in conditie houden door middel van een zandbad, mag een stevige bak met chinchillazand niet in het verblijf ontbreken.

Voedingsgewoonten gerbils

De gerbil eet zowel plantaardige voeding zoals granen, zaden of andere delen van planten als kleine diertjes zoals insecten. Als basismaaltijd kan gekozen worden voor en complete voeding die specifiek geschikt is voor de gerbil of voor andere kleine knaagdieren waarbij in het laatste geval goed het etiket gelezen moet worden. De maaltijd kan aangevuld worden met wat groenten, fruit en met dierlijke eiwitten zoals bijvoorbeeld meelwormen. Verder dient er altijd hooi aanwezig te zijn zodat de dieren genoeg vezels binnenkrijgen en moet gezorgd worden voor voldoende vers drinkwater wat bij voorkeur in een stevig, glazen flesje wordt aangeboden. Geef de gerbils vooral niet te veel extraatjes en calorierijke hapjes zoals bijvoorbeeld pinda's omdat sommige van hen de aanleg hebben om vetzucht te ontwikkelen en dik te worden.